adobe creative suite 5 design premium cs5 serial number free bomgar jump client download windows 10 windows 10 pro build 17763 iso free wow bartender 3.3.5a free download pdf file for windows 10 adobe creative suite 3 design premium mac free banana game free download for windows 10

Przepisy regulujące kwestię umów przewozu zostały sformułowane zarówno w przepisach krajowych, do których odnosi się ustawa Prawo Przewozowe a także, w przypadku przewozów międzynarodowych, Konwencji CMR. Każdy z ww. aktów prawnych w swojej treści zawiera szereg postanowień chroniących interesy przewoźnika.

Wyraźnie widać to na przykładzie odpowiedzialności związanej z opóźnieniem w wykonywanym przewozie. Zarówno przepisy krajowe jak i międzynarodowe w istotny sposób ograniczają odpowiedzialność finansową przewoźnika z tego tytułu (do wysokości podwójnego przewoźnego w przewozach krajowych – art. 83 ust. 1 Prawa przewozowego, do wysokości przewoźnego w przewozie międzynarodowym –art. 23 ust. 5 Konwencji CMR). Dodatkowo w przewozie międzynarodowym nie jest możliwe skuteczne zastrzeżenie kary umownej tytułem opóźnień w przewozie.

Częstym problemem jest, szczególnie w przypadkach przewozów międzynarodowych, gdzie odległości między poszczególnymi etapami realizacji zlecenia są znaczne, opóźnienie w dostawie po objęciu za nią odpowiedzialności przez przewoźnika w trakcie przewozu, ale również niewykonanie umowy przewozu z powodu niepodstawienia auta pod załadunek mimo wiążącej strony umowy albo podstawieniem auta na załadunek w terminie innym, aniżeli ustalony w zleceniu transportowym. Pomimo, iż zarówno ustawodawstwo krajowe jak i międzynarodowe nie reguluję w sposób jednoznaczny powyższej kwestii, nie należy zakładać, iż odpowiedzialność przewoźnika ulega wyłączeniu.  Kwestia odpowiedzialności przewoźnika z tytułu niepodstawienia lub nieterminowego podstawienia pojazdu pod załadunek wynika w sposób bezpośredni z przepisów kodeksu cywilnego, gdzie art. 471 stanowi, że przewoźnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które przewoźnik nie ponosi  odpowiedzialności. W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż niepodstawienie się pod załadunek lub nieterminowe podstawienie obwarowane jest surowszym sankcjami niż w przypadku zwłoki w przewozie. Obowiązki umowne dotyczące podstawienia auta na załadunek nie podlegają ograniczeniom wynikającym z bezwzględnie obowiązujących przepisów i w odniesieniu do powyższego, mogą być swobodnie kształtowane przez strony zgodnie z zasadą swobody umów, co zostało wskazane w art.  3531 Kodeksu cywilnego.

Dla przewoźnika kluczowym jest moment załadunku towaru, czynności jakie musi podjąć przed jego przyjęciem wskazuje Konwencja CMR w art. 8 gdzie przewoźnik jest obowiązany sprawdzić: dokładność danych listu przewozowego dotyczących ilości sztuk, jak również ich cech i numerów, widoczny stan towaru i jego opakowania. Wszystkie te czynności pozwalają na uniknięcie dochodzenia roszczeń od osoby uprawnionej do rozporządzenia towarem od przewoźnika za ewentualne szkody w towarze. Należy również pamiętać, że w przypadku, w którym przewoźnik nie ma możności sprawdzenia w wystarczający sposób ścisłości danych wskazanych powyżej, umieszcza w liście przewozowym odpowiednie adnotacje zawierające zastrzeżenia, co do stanu towaru. Co ważne, zastrzeżenia ujęte przez przewoźnika nie wiążą nadawcy, jeżeli nie przyjął on ich wyraźnie w liście przewozowym.

Co jednak, w sytuacji, gdy umowa przewozu, która została zawarta pomiędzy przewoźnikiem, a nadawcą istotnie różni się od warunków przewozu zastanych na miejscu załadunku ? W tym przypadku przewoźnik powinien pamiętać o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do nadawcy o udzielenie instrukcji co do dalszych działań. Dochowuje on tym samym należytej staranności przy próbie dokonania załadunku. Zgodnie z art. 15 Konwencji jeśli po przywiezieniu towaru do miejsca przeznaczenia okażą się przeszkody w jego wydaniu, przewoźnik powinien żądać instrukcji od nadawcy. Jeśli kontakt z nadawcą jest utrudniony, jego instrukcje są niejasne lub niemożliwe do wykonania lub nie pokrywają się ze stanem faktycznym zastałym na miejscu, a ponadto powodują utrudnienia w eksploatacji przedsiębiorstwa przewoźnika, to Nadawca odpowie za wszelkie szkody i koszty wynikłe z tego powodu. Zgodnie z §2 ww. przepisu przewoźnik powinien nadto podjąć środki, jakie wydają mu się najlepsze w interesie osoby uprawnionej do rozporządzenia towarem.

Reasumując przewoźnicy powinni zachować wyjątkową czujność przy zawieraniu umów z wykorzystaniem wzorców umownych, tzw. Zleceń transportowych formułowanych przez zleceniodawców, gdyż niejednokrotnie zawierają klauzule narzucające dodatkową odpowiedzialność na przewoźników, co w konsekwencji prowadzi do zwierania umów niekorzystnych. Każdy przewoźnik powinien zwracać dodatkowo uwagę na stan towaru bezpośrednio przed przejęciem za niego odpowiedzialności oraz umieszczać wszelkie niezbędne informacje i zastrzeżenia w liście przewozowym.

autor: Paulina Lichnerowicz

Powrót do listy aktualności

Facebook