Załadunek i rozładunek pojazdu – mogłoby się wydawać, że są to niezwykle banalne czynności. Jednakże związane jest to z problemami prawnymi i faktycznymi. Jak się przed tym przestrzec?

Załadunek i rozładunek towarów to jedne z dwóch podstawowych i nieodłącznych czynności wykonywanych podczas każdego zlecenia transportowego.

Z pozoru proste, jednakże wciąż wywołujące wiele problemów natury prawnej i faktycznej, a przy tym często wykorzystywane do bezpodstawnego obciążania przewoźników. W szczególności wtedy, gdy podczas czynności załadunkowych lub rozładunkowych dojdzie do powstania szkody.

Czy regulacje dotyczące załadunku i rozładunku pojazdu zawarte  są w  Konwencji CMR?

Liczne zawiłości związane z czynnościami załadunkowymi i rozładunkowymi wynikają z faktu, że ani ustawa prawo przewozowe, ani Konwencja CMR nie definiują ich w bezpośredni sposób. Co więcej, zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy prawo przewozowe, jeżeli umowa lub przepis szczególny nie stanowią inaczej, czynności ładunkowe należą odpowiednio do obowiązków nadawcy lub odbiorcy.

A zatem przepisy krajowe nie nakładają na przewoźników obowiązku ich wykonywania, chyba że będzie wynikać to z zawartej ze zleceniodawcą umowy lub przepisu szczególnego. Konwencja CMR nie wskazuje natomiast wcale, kto jest odpowiedzialny za załadunek i rozładunek. 

Załadunek i rozładunek – jak je definiować?

Przez załadunek należy rozumieć zespół czynności związanych z umieszczaniem towarów we wskazanym do wykonania zlecenia środku transportu.

Na załadunek składa się w szczególności dostarczenie przesyłek do magazynu, w którym mają zostać załadowane, umieszczenie ich we wnętrzu pojazdu wraz z ich odpowiednim rozmieszczeniem, a także zgodne z wymogami zabezpieczenie ładunku.

Rozładunkiem są z kolei czynności mające na celu wyjęcie transportowanego towaru ze środka pojazdu wraz z poprzedzającym je odbezpieczeniem ładunku, a następnie umieszczenie przesyłek w bliskiej lokalizacji od środka transportu, w którym zostały przywiezione.

Załadunek i rozładunek – moment przyjęcia lub wydania towaru

Wprawdzie zarówno ustawa prawo przewozowe, jak i Konwencja CMR nie poświęcają szczególnej uwagi czynnościom załadunkowym, to jednak wskazują na granice odpowiedzialności przewoźnika.

Pierwszy z przywołanych aktów prawnych robi to w art. 65 ust. 1, który mówi, że przewoźnik ponosi odpowiedzialność za utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki powstałe od przyjęcia jej do przewozu aż do jej wydania oraz za opóźnienie w przewozie przesyłki.

Odpowiedzialność przewoźnika w Konwencji CMR

Zakres odpowiedzialności przewoźnika w przepisach Konwencji CMR został natomiast określony w art. 17 ust. 1, zgodnie z którego treścią przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy.

Na podstawie powyższych artykułów widzimy, że kluczowy dla ustalenia odpowiedzialności przewoźnika za szkodę w transporcie powstałą na etapie załadunku (rozładunku) pozostaje moment przyjęcia (wydania) przez niego przesyłki.

Odpowiedzialność przewoźnika należy zawsze wiązać z pieczą nad towarem, którą sprawuje on co do zasady w czasie wykonywania przewozu. Gdyby jednak z umowy wynikało, że to na nim spoczywa obowiązek dokonania załadunku towaru, w takiej sytuacji można przyjąć, że momentem przyjęcia towaru będzie rozpoczęcie czynności załadunkowych, na które zostanie rozszerzona piecza.

W innych przypadkach, czyli gdy załadunek spoczywa na nadawcy lub odbiorcy, przyjęcie przesyłki nastąpi dopiero po zakończeniu czynności załadunkowych wykonywanych przez uprawnionego.

Szkoda w transporcie podczas czynności załadunkowych

Analizując odpowiedzialność przewoźnika za szkodę w transporcie powstałą podczas czynności załadunkowych, należy zatem w pierwszej kolejności ustalić, kto był zobowiązany do ich przeprowadzenia.

Jeśli obowiązek ten nie spoczywał na przewoźniku, znaczenie będzie mieć to, czy w chwili, w której doszło do powstania szkody, nadawca ukończył już wszystkie czynności załadunkowe, czy też był dopiero w ich trakcie. Następnie, czy miało miejsce formalne przejęcie towaru od nadawcy, skutkujące, co zostało wskazane powyżej, przeniesieniem odpowiedzialności za towar na przewoźnika.

Przewoźnik może zostać skutecznie pociągnięty do odpowiedzialności za szkodę w przesyłce powstałą na etapie załadunku i rozładunku tylko wtedy, gdy obowiązek dokonania tych czynności został potwierdzony w umowie ze zleceniodawcą.

W przypadku innej, nie pisemnej formy zobowiązania lub upoważnienia przewoźnika do przeprowadzenia załadunku lub rozładunku, w momencie wystąpienia sporu zachodzi ryzyko, że nie zostanie ona potwierdzona.

Aby uzyskać odszkodowanie od ubezpieczyciela, konieczne jest także posiadanie odpowiedniego ubezpieczenia OCP rozszerzonego o szkody w transporcie, które mogą powstać przy wykonywaniu czynności załadunkowych. Tylko w ten sposób przewoźnik jest w stanie maksymalnie zabezpieczyć się na wypadek niespodziewanych zdarzeń.

Pomoc kancelarii LEGALTRANS w likwidacji szkód w transporcie oraz szkód komunikacyjnych

W momencie wystąpienia szkody w transporcie, która opiewa przeważnie na niemałą kwotę, większość przewoźników natychmiast szuka pomocy u zaufanych specjalistów z zakresu prawa transportowego. Tylko profesjonalne wsparcie prawne daje w tym przypadku gwarancję skutecznego dochodzenia roszczeń i zabezpieczenia interesów.

Likwidacja szkód w transporcie, jak i likwidacja szkód komunikacyjnych to jedne z podstawowych obszarów, w których nasza kancelaria LEGALTRANS obsługuje swoich klientów. Posiadamy ogromne doświadczenie w sprawach z zakresu likwidacji szkód majątkowych, dzięki czemu jesteśmy gotowi podjąć się każdej sprawy. Zapraszamy do kontaktu!

Powrót do listy aktualności

Facebook